Kuta

Zoals eerder beloofd hier nog even een kort verhaaltje over onze belevenissen op het strand en in de zee van Kuta beach, Bali... Ik zou nu natuurlijk kunnen gaan vertellen over het fluweel zachte zand dat we iedere dag voelen onder onze voetzooltjes en dat de golven zo hoog zijn dat het voor de jongens op het strand leuk spelen is, maar dan zou ik jullie waarschijnlijk alleen maar jaloers maken!

Na onze vorige bezoek, paar weken geleden, aan dit 'surfers paradise' waren we benieuwd of het echt wel wat rustiger geworden was op het strand en in de straten. En tot ons genoegen was dit een feit en hadden de gespierde, altijd zonder shirt lopende surf dudes plaats gemaakt voor stelletjes en voor mannen ( zoals m'n schoonvader het zou zeggen ) met de ziekte van HURT. 'De ziekte van HURT is als je pens over je pik plurt'

... Dus was de rust weder gekeerd en is het weer heerlijk vertoeven op het strand. Elke avond heerlijk de zonsondergang bekijken met een ijskoude Bintang erbij, echt het ideale gevoel van vakantie vieren als je het ons vraagt! Verder gaan we elke avond lekker uiteten en ook hebben we weer gegeten in Jimbaran. Hier kun je de meest verse seafood bestellen met je voetjes in het zand en genietend ( alweer ) van de zonsondergang. Verder doen we eigenlijk vrij weinig, behalve de verplichting die we onszelf opgelegt hebben om elke dag een 1,5 uur te wandelen Morgen nog een dagje strand en dan moeten we helaas alweer huiswaarts. Er wacht ons nog een terugreis van zo'n 24 uur... en ik hoop dat m'n billetjes het nog aan kunnen, want die hebben de afgelopen maanden heel wat zitwerk te verduren gehad... Vanaf nu geen verhaaltjes meer, tenzij iemand me wil gaan betalen voor een column in 1 of ander blad Suksuma en tot snel - xxxx - Mariska en Sjaak

Sanur, Ubud en Lovina

Na Kuta vonden we het de hoogste tijd voor een ander lokatie om onze tijd te spenderen, dit ook mede omdat de toerisme z'n inslag heeft gedaan als een wervel wind in Kuta en is er weinig meer over qua cultuur en het paradijselijke... We besloten om onze heil te zoeken in het kleinere badplaatsje genaamd, Sanur. Daar aangekomen na slechts 40 minuten rijden ( ook wel eens lekker ) een homestay opgezocht en natuurlijk ook gevonden met een leuk tuintje, waar bier gedronken kon worden en een lekker bed zonder uitstekende spiralen.

Na inchecken lekker biertjes gehaald om te nuttigen op het met troep en algen versierde strand. Zoals ik net zei niet echt een zee waarin we wilden zwemmen en ook het weer viel niet mee, want in de totaal 2 dagen durende verblijf heeft het 1,85 dag geregend!!! Wel was dat een perfect moment om een bezoekje te brengen aan de Indonesische Immigration Office om ons visum te verlengen. Daar aangekomen waren we al snel aan de beurt en na wat papier werk en kopietjes maken was het 1e deel in orde en mogen we een 5 dagen later terug komen om te betalen, maar waarom het zo moeilijk moet is ons een raadsel, want het is maar een kwestie van een stempel zetten!

Na dit gedoe meteen weer onze biezen gepakt en vertrokken richting het ambachtsdorpje Ubud waar volgens zeggen de cultuur nog steeds in leven is. Bij aankomst werden we weer aangesproken door een 'propper' die ons zijn homestay wilde aansmeren en dat is hem gelukt! Echt een super kamer met authentieke deurtjes, een groot terras en elke ochtend een SUPER ontbijt met bananen pannekoeken, verse ananas en papaya, toast, ei en thee!!!

In dit plaatsje hebben we een fantastisch mooi wandeling gemaakt door en langs de rijstvelden, gefietst door dorpjes en hebben we een traditionele Indonesische dans bijgewoond. In totaal hebben we hier 4 dagen gespendeerd en werd het tijd om onze vrienden van de Immigration Office weer eens te bezoeken ( ze zullen ons wel gemist hebben )...

De IO zou om negen uur in de ochtend open gaan, maar je kunt wel eerder naar binnen om je neer te settelen in een stoel om te kijken hoe onze vriend de RAT tot 5 minuten over negen zijn krant aan het lezen is en er daarna nog achterkomt dat hij de wc ook nog niet bezocht heeft.

Dit natuurlijk onder luid gelach van zijn collega's... Opeens was de tijd aangebroken om te betalen en waren we er helemaal klaar voor om onze paspoorten na 5 dagen weer terug te zien, maar wat zei meneer de RAT? 'Kom maandag maar terug, mr de Kgoo...' maar toen kwamen ze erachter dat ze meneer de Kgoo nog niet ECHT ontmoet hadden en heb ik vriendelijk doch dwingend en met wat gelieg het toch voor elkaar gekregen dat we s'middags om 15.00 uur terug mochten komen om alsnog de paspoorten met stempel in ontvangst te nemen. Na het controleren van de paspoorten toch nog even gevraagd of hij zijn werk echt zo leuk vind en of er nog vacatures open staan!

Na Ubud en de praktijken van de RAT vonden we het tijd voor wat strand en vertrokken we naar het noorden van het eiland om een bezoek te brengen aan de kustplaats, Lovina. Na 4 uur bus zitten en kamer gevonden incl. paar grote ghekko's, waar de eigenaar zelf ook van schrok, want ze waren zo'n 50 cm lang en had hij ook nog nooit gezien! Tijdens een wandeling langs het strand een veel mooiere homestay gevonden, pal aan het strand, dus meteen bij de eigenaar een reservering gemaakt. Na 2 dagen verhuist naar ons paleisje op het strand voor zo'n 12 euro incl. ontbijt. Hier heerlijk geluierd ( Maris dan ) en ik verveelde me al snel, maar was echt niks te doen, omdat het daar echt laag seizoen is. Wel hebben we een tripje gemaakt naar de dolfijnen en gesnorkeld midden op zee tussen schitterend koraal en velen velen vissen. In totaal maar zo'n 5 dolfijnen gezien, omdat de dolfijnen het niet zo leuk bleken te vinden dat er 50 boten op ze afkwamen varen als ze aan het oppervlak verschenen en geef ze eens ongelijk! S'avonds hebben we in Lovina echt heerlijk gegeten op het strand met verse vis van de barbeque met allerlei ander lekkers voor een schamele paar euro's...

Nu zitten we weer in Kuta om onze laatste 9 nachtjes hier te slijten om daarna weer te vertrekken naar het koude kikkerlandje. Mariska kijkt er wel naar uit, maar van mij mag het nog wel eeuwen duren en wie weet zit er nog wel een reisje als dit in!?

We hebben vandaag ook het blije nieuws gehoord dat we voor het eerst oom en tante zijn geworden van Feline Kim... Super trots zijn we en ik kreeg er eerlijk gezegd tranen van in mijn ogen bij het zien van dit wondertje!

We zullen jullie nog 1 keertje gaan lastig vallen met een kort verhaaltje vlak voor ons vertrek om te vertellen hoe het zand onder onze voeten aan voelde en hoe zout het water proefde in de mond

Tot schrijvens en een dikke kus Mariska en Sjaak

Java

In het vorige verslag vertelden we al dat er in Jakarta voor ons niets te beleven viel en dat bleef helaas ook zo, dus na 2 nachten op de gok een bus gezocht richting Bandung en natuurlijk gevonden, ondanks de giga drukte ivm het voor ons inmiddels zo favoriete suikerfeest!

Na een ritje van in totaal 5 uur ( normaal 3 uur ) in een bus tussen de lokale bevolking, inclusief de daarbij horende Indonesische zitplaatsen, geroggel, geboer en aangestaar zijn we aangekomen in Bandung. Honger als we hadden, eerst maar even een Nasi Goreng naar binnen geschoven en toen op zoek naar Guesthouse 'by Moritz' genaamd, zou een leuk guesthouse zijn met een leuke bar en restaurant, maar bij aankomst bleek het een beetje vergane glorie te zijn met de eigenaren slapend op de grond. Soms word je er zo moe van als je er na inchecken achterkomt dat er bijna geen water uit de douche komt, matras lekker doorzakt, de gordijnen niet dicht kunnen en de wc niet doorspoelt ( wat de nodige luchtjes veroorzaakt ). Maar we zijn inmiddels wel al wat gewend en je kunt nou eenmaal als backpacker niet constant in een resort verblijven ! Na onze spullen op de kamer gegooid te hebben besloten we om een rondje te lopen om de boel te verkennen en al gauw bleek ook hier weinig teken van leven te zijn door de Idul Fitri en ook kregen we in dit plaatsje de kriebels van vele rondrennende ratten, mensen die om geld smeken en jongeren met capuchons op en mond bedekt spelend met een stiletto ( mes )! Meteen maar doorgelopen naar het treinstation om hier zo snel mogelijk weg te kunnen, maar de trein zat al volgeboekt tot onze ongenoegen. Vervolgens 1 internet cafe gevonden die wel open was om te proberen of er een andere mogelijkheid was om hier weg te komen, maar neeeeeeee....... De volgende ochtend werden we wakker en zeiden tegen elkaar: Dit word een mooie en goede dag voor ons! En zo'n instelling blijkt te werken, want de trein die gister nog vol zat, bleek nu na een andere vraag aanpak opeens toch plek te hebben richting Yogjakarta, dus zaten we 8 uur en een mooie treinrit later in deze stad, waar we oa de Borobudur ( grootste Hindoetempel van Indonesie) wilden gaan bezoeken. Na wat zoekwerk en wat zweet druppels later een kamer gevonden met gedeelde badkamer en met een zwembad, yesssss...... Echter bleek ook in deze stad veel dicht te zijn door de eerder genoemde, dagen durende feest! We hadden het nu echt helemaal gehad met Java en besloten hier maar 2 nachten te blijven en besloten alleen de Borobudur te bezoeken! S' ochtends om 05.00 uur ( zijn toch geen tijden? ) werden we opgehaald om de sunrise te zien bij deze tempel en bij aankomst was het al mooi licht , dus de volgende keer als die er al mag komen, maar om 02.00 uur ons nest uit!!! De tempel was mooi, maar we zijn er wel achter dat we aardig wat tempels bezocht hebben en dus dat het voor iets minder bijzonder is dan voor een ander. We zijn er dan ook met een 15 minuten doorheen gescheurd en moesten toen nog een uur wachten op de 4 andere mensen die bij ons in het busje zaten... We zijn in dat uur nog maar een paar keer op de foto gegaan met de locals die ons bijster interessant vinden ( ze vinden me op Arjen Robben lijken )Ik vind hem echt lelijk, maar zijn geld daarentegen... Eenmaal terug in het hotel geprobeerd om vliegticket te vinden richting Bali, maardan wel 1die te betalen is, omdat ivm het suikerfeest ze de prijzen flink opgeschroefd hebben, maarwe hebben het helaasniet kunnen vinden. Maar wehadden zoietsvandat we op de luchthaven misschien wel een last minute konden vinden, want dat is toch meestal het goedkoopst? Niet dus, hier worden de tickets alleen maar duurder, alsof ze het vliegtuig niet vol willen krijgen! Na wat zuchten en steunen, maar weer een trein gepakt die ons in 2 dagen naar Bunjuwangi zou brengen, waar we de boot zouden pakken naar Bali, om daar weer een bus en taxi te nemenrichting Kuta beach op Bali! Daar aangomen om 23.00 uur bleek ook alle hotels volte zitten, omdat velen mensen van Javaanse afkomstfeest aan het vieren zijn op Bali ( pfffffffffff ), maar rond 01.00 s'nachts toch nog een 'kamer' gevonden en hoefden we niet op het strand te pitten... ( waar we ons al bij neergelegd hadden )! Verder hebben we het nu super naar onze zin op dit eilandje, waar we vorig jaar onze zomer vakantie doorgebracht hebben enzelfs de masseuses en brillenverkopers op het strand kenden ons nog en zijn we tegen betaling getrakteerd op een heerlijke voetmassage van Emmy nr1 en is het hier heerlijk spelen in de huizenhoge golven...

Tot snel, -xxx- Mariska en Arjen ( Robben )

Samosir Island ( Lake Toba )

Vanuit Bukit Lawang een minibusje geregeld samen met het Engelse en Russische stel ( om de kosten te delen ) richting Samosir Island. Op Samosir Island ligt het grootste meer van Azie, Lake Toba! Aangezien Sumatra al een eiland is, is het eigenlijk dus een eiland op een eiland in een meer en in dat meer ligt een eiland... Maar goed, na 8 uurtjes crossen door dorpjes en bergen waren we aangekomen in het dorpje, Parapat, waar we een Ferry zouden nemen naar het eiland in het eiland van het meer! Op de Ferry werden we natuurlijk weer aangesproken door diverse Locals die wel weer een guesthouse wisten en uiteindelijk zijn we er met z'n zessen 'ingetuimd' en hebben we ons gesetteld bij ' Samosir Cottages' waar we een cottage hadden met uitzicht over het meer voor wel 50.000 IRP wat gelijk staat aan zo'n 4,5 euro.... Hier hebben we eigenlijk 4 dagen vrij weinig uitgespookt, behalve dan dat ik flink geoefend heb op het maken van bommetjes in het meer ( vanaf een geimproviseerde duikplank )! Ook is de slangenbeet die ik hier heb mogen ondervinden aardig geheeld en I'm still alive... Mariska heeft eindelijk weer eens haar wipneusje ( waar ik zo gek op ben ) kunnen steken in een flink boek en ze was dan ook vaak niet aanspreekbaar, behalve dan als ik een kusje wilde geven ( daar houd zij dan weer van )!!! Na 4 daagjes was het weer tijd om te verhuizen met onze backpacks en moesten we woensdag 8 september om 7.30 uur klaarstaan om eerst de Ferry terug te nemen richting Parapat, om van daar uit per busje vervoerd te worden naar Medan ( de hoofdstad van Sumatra ). Hier pakken we weer een vliegtuig en dit keer richting Jakarta, Java... Na 2,5 uur vliegen gearriveerd en hier zijn we nog steeds. Later zullen we hier een verslag van doen als het de moeite waard is, want tot nu toe heeft deze stad ons weinig te bieden en is alles erg duur, vanwege het suikerfeest dat hier gevierd gaat worden dit weekend! We willen morgen vertrekken richting Bandung, maar aangezien het hele land eropuit trekt zal het waarschijnlijk lastig worden om als toerist NIET de hoofdprijs te betalen voor een bus/trein en slaapplaats! We zullen het weer gaan meemaken. Teran Mekasih voor de interesse in onze reisverhalen en wat ons betreft Sama Sama... -xxx- Mariska en Sjaak

Bukit Lawang

Zo... eindelijk een computer gevonden hier op Sumatra, Indonesie! Vanaf Singapore zijn we met Valuair gevlogen richting Medan, de hoofdstad van Sumatra. De vlucht duurde slechts 1,5 uur. In Medan aangekomen werden we meteen aangesproken ( wat een verrassing ) door een Indonesische vent die wel een taxi wilde delen met ons! Op zich een goed idee, maar wij wilde liever per openbaar vervoer, omdat dat stukke goedkoper is en veel interessanter. Wonder boven wonder wilde hij dat ook en samen met nog 2 engelse mensen zijn we per openbaar vervoer richting Bukit Lawang gereden, waar we Oerang Oetan gaan spotten en waar we een grote jungle trek willen gaan maken! Onderweg bleek de vriendelijke man ook opeens een gecertificeerd gids te zijn in de jungle en wist hij ook wel een goed guesthouse. Wij hadden nog niks op 't oog, dus gingen we maar even een kijkje nemen en was inderdaad een mooi verblijf aan de rivier.. ( 7 euro )

. Ook meteen de jungle trek geregeld bij hem voor 2 dagen en 1 nacht, dit koste wel 120 euro en aangezien er GEEN pinapparaten zijn in dit plaatsje, wilde hij wel aan het eind van ons verblijf met ons terug naar Medan, zodat we voor hem konden pinnen en hij weer nieuwe klanten kon oppikken op de luchthaven...

De eerste dag wilde we nog niet meteen gaan klauteren in de prachtige jungle van Sumatra, maar wilde we wel naar de voeder plaats van de Oerang Oetans die nog in de rehabilitatie proces zitten, omdat ze zijn mishandeld of als huisdier gehouden zijn. Na 2 'tickets' en wat geld betaald te hebben voor de camera was het zover... Met 5 rangers een klein stukje de jungle in waar zich een platform bevond waar fruit en kokosnoten neergelgd werden en toen maar wachten. En ja hoor, vanuit de verte hoorde je de bladeren ritselen en zag je al slingerend de eerste Oerang Oetan aankomen, echt SCHITTEREND!!!!!!!!!! Volgens de rangers hadden we geluk, want er kwamen wel 10 Oerang Oetans en sommigen hadden zelf al een kleintje bij zich. Onze dag kon niet meer stuk!

Dag 2 was het dan echt tijd voor de jungle trek, dus lange broek aan, wandelschoenen strak om de voetjes en de pet op 't hoofdje tegen de zon en insekten! Samen met het Engelse stel, 2 Russen en 2 gidsen ( Udin en Jakka ) zijn we op pad gegaan en al snel waren we diep in de jungle belanden spotte we al na een uurde eerste echte wildeOerang Oetans en velen andere aapsoorten als: Gibbons, Makaken en de zogeheten Funky Monkey. Degidsen hadden onsbij voorbaat al gewaarschuwd voor eenpaar agressieve Oerang Oetans en wat we moesten doen als we ze tegen zouden komen. Zij zouden fruit neergooien voor de afleiding en wij moesten hard wegrennen naar een richting die zij dan zouden aanwijzen!Even later, ja hoor daar kwam Mina ( een vrouwelijke Oerang Oetan ) al aan en ze liet agressief haar witte colgate tandjes zien en wij krijgen het signaal om te rennen... ( heb Mariska nog nooit zo hard zien rennen

). Even later konden we er natuurlijk hard om lachen, maar ook mij zou het lachen snel vergaan... In de verte kwam er 1 aangeslingerd genaamd, Jackie en wij natuurlijk foto's maken, totdat ze op mij afkwam en m'n arm wilde grijpen en haar tanden liet zien. Ik kon net op tijd wegkomen, maar door mijn schrikreactie schrok de hele groep, wat veroorzaakte datiedereen een andere kant op rendeen struikelde over boomstronken ( Massa hysterie). Deze dag was wel echt loodzwaar, want de toch was voor 70% bergop en denk maar niet dat er aangelegde paden waren, neeeeeeee gewoon klauteren met behulp van de lianen, overal wegglijden en 35 graden op je pannetje. Na 7 uur 'gelopen' te hebben kwamen we aan bij onze campingsite aan de rivier, waar we 1 nacht zouden doorbrengen en lekker konden zwemmen. S'avonds werd de kampvuur lekker opgestookt met hout en plastic en werd het gezellig, zeker de gids ( Jakka) was geweldig! Het ventje is 20 jaar en noemt zichzelf 'Jungle Boy', het is net een aap! We hebben hem bij het kampvuur een paar Nederlandse woordjes geleerd

De volgende dag vroeg wakker, slecht geslapen op enkel een matje dat lag op stenen. Spierpijn in heel onze lichaam van het lopen en klauteren en een zere rug van het liggen!!! Deze dag gingen we terug al raftend op de rivier, wat heel leuk was totdat de achterkant omsloeg, waar Maris en ik zaten. We vielen in de rivier, maar omdat de stroming zo verschrikkelijk sterk was vanuit verschillende richtingen, konden we niet uit onszelf naar boven zwemmen ( even dacht ik dat dit het einde was ). Grote paniek, maar gelukkig hadden we een paar heldhaftige gidsen bij ons die in het water sprongen en ons redde van de verdrinkingsdood...

S'avonds niks meer gedaan en alles even overdacht... De volgende dag zijn we richting het Toba Lake vertrokken, waar we ons nu ook bevinden. We hebben hier een kamer aan het grote meer met een prachtig uitzicht over water en bergen voor een bedrag van 5 euro... Sumatra is echt prachtig, alleen maar natuur en super lieve mensen. Gisteren ben ik tijdens een korte wandeling door het dorpje gebeten door een slang ( geen giftige gelukkig )... Ik hoop dat het hierbij blijft en dat ik straks niet verzuip in het meer

. We blijven hier denk een paar dagen en willen dan vertrekken richting Java, want de wegen zijn hier zo slecht, dat als we het hele eiland over willen we nog wel paar maanden zoet zijn! Tot zover dit verhaaltje vanuit het schitterende Sumatra... -xxxxxxx- M en S

Singapore

Na een korte rit van 4 uurtjes en wat metrowerk zaten we dan in Singapore, waar we inmiddels al 3 dagenzitten en hetbevalt prima!!! We zitten in eenhostel genaamd, Checkers Inn.Dit hostelbevat alleen maar slaapzalen met zo'n 9 bedden. We hebben echter nog niet met meer dan 5 man op de kamer gelegen, dus het is nog tamelijk rustig geweest s'nachts. Het camping gevoel is weer helemaal terug bij me ( met slippers over de gang richting de douches en nog net niet met een plee rol onder m'n arm )

...

De 1e dag zijn we naar de befaamde Singapore Zoo geweest en ik kan je verzekeren dat mocht je hier komen, je daar ECHT naar toe moet!!! Echt de mooiste en diervriendelijkste dierentuin in de wereld BY FAR!!!! De dieren zijn hier niet in kooitjes gestopt, maar hier is hun officiele leefomgeving nagebootst en slingeren de oeran utangs gewoon over de straten heen en kon ik foto's van apen en andere dieren maken van zo'n 2 meter afstand

Ook hebben ze hier niet alleen de saaie dieren, zoals de giraffe, zebra etc die ze in bv Blijdorp hebben,maar echt gewoon 15 aapsoorten, witte tijgers en dieren waarvan we het bestaan niet af wisten. s'avonds lekker Low Budget ( 4 euro met z'n twee)gegeten in 'Little India', waar ook onze campingsite gesitueerd is. Verder moet ik erbij vermelden dat dit land echt DUUR is, want voor een biertje betaal je bijvoorbeeld 3,5 euro en ook voor de rest hanteren ze gewoon bijna Europese prijzen! We moeten goed opletten met ons geld,mochten we nog een MEGA grote Flatscreen TV willen kopen bij thuiskomst!

Dag 2 begon met een lekker wit bammetje met jawel, Pindakaas en een zelf gebakken eitje, ja ja ik ken het nog ( dooier heel en het eiwit was mooi wit )... daarna met de metro richting Orchard Road gereden, waar ze alleen maar merken verkopen als Louis Vuitton, Prada, Cartier en Mark Jacobs. Echt lekker rondkijken hier als je het geld er niet voor ( over) hebt. Mariska kon zich maar net bedwingen, maar ik had s'morgens al stiekem wat maatregelen genomen ende creditcard zat veiligin mijngeldbuideltje voor het geval dat... Na dit uitstapje gingen we op weg richting de'Singapore Botanic Gardens' waar het heerlijk vertoeven was in de openlucht, in de regen

Na een 1,5 uur hielden we het voor gezien en besloten we wat te gaan lunchen in China Town en net als bijna overal waar veel toeristen komen passen ze de gerechten aan, echt te irritant. Ik bestelde kip met een pikante saus en zeg er altijd bij: Spicy I Like a lotta, maar zij denken dat meneer Sjaak de Groot niks gewend is en dus krijg ik een zoete saus. Ik wil gewoon die vlammen m'n reet uit zien schieten!!!!!!!!!!! Na de lunch weer richting het kleine India en omdat het toch regent, maar even de tijd genomen om dit verhaaltje in elkaar te flansen. Morgen vertrekken we richting de Oeran Utangs op het Indonesische eiland Sumatra. We wilden er eigenlijk heen gaan met de boot, omdat we het vliegtuig willen vermijden, maar omdat niemand duidelijkheid kan geven over de reisduur en de kosten ervan zit er niks anders op dan morgenochtend voor dag en dauw op te staan en een vlucht te nemen die we geregeld hebben voor zo'n 104 euro.We beginnen op Sumatra in het plaatsje Bukit Lawang, waar ook de Oeran Utangs opvangcentra's gevestigd zijn en waar in de jungle nog veel apensoorten in het wild rondlopen en die wezoals ze zeggen, zeker zullen gaan zien!!! Wel schijnt er een vulkaan op uit barsten te staan op Sumatra, dus we hopen dat hij niet vuur gaat spuwen als wij er zijn!!! Tot zover dit verslagje en de volgende zal zijn vanaf Indonesie... -xxxxxxx-

Kuala Lumpur en Melaka

Zoals eerder vermeld zaten we in Kuala Lumpur en hadden we het hier stukken meer naar onze zin, zo zie je maar hoe belangrijk eten en drinken is voor de westerse mens... In Kuala Lumpur zijn we uiteindelijk 2 dagen gebleven en hebben weer een hoop bezichtigd, zoals de beroemde Petronas Twin Towers, een bird park, china town en zijn we met de metro en skytrain de stad even door gecrossed. China town vonden we echt het leukste, veel kleurrijke markt kraampjes, leuke mensen en overal de geur van eten, zodat bij mij (Sjaak) weer het water in de mond loopt, maar ik moet me echter aan m'n dieet houden, dus heb paar weken geleden besloten om niet de hele dag door van al dat lekkers te snaaien!

Het enige wat tegen zat in deze stad was het feit dat de creditcard weigerde om geld aan ons arme reizigers te geven en of dat niet genoeg was, lukte het mijn lieve reisgenote om met de pas waar we ook mee internetbankieren tot 3 keer toe de verkeerde pincode in te voeren, dus hadden we een redelijk probleem en geloof mij dat als ik zeg dat het moeilijk is je hoofd koel te houden als het 35 graden is en je staat in een miljoenen stad met als z'n geluiden en getoeter en zelfs mensen die aan je vragen: you want taxi? of special price for you my friend!!! ( te irritant ), maar een probleem is er om opgelost te worden, zou m'n vader gezegd hebben, dus is het probleem inmiddels opgelost, al kunnen we niet meer zien op internet hoeveel we uitgeven, maar de ATM spuugt het geld gelukkig weer uit zijn mondje!

Na Kuala Lumpurzijn we vertrokken naar het middelgrote stadje Melaka, dat in 1641 in handen was van Nederland en dat zie je tot op de dag van vandaag nog goed. In de stad staan een aantal belangrijke trekplijsters voor de toeristen, als een stadhuys, Dutch church, een klokkentoren en ook zijn er nog een aantal straten met een Nederlandse naam, als Heeren street en Jonker street. Dit stadje is echt een fijne plaats om te verblijven, dit komt ook mede door onze slaapplaats. We zitten in een guesthouse ( 7,5 euro per nacht ) gerunt door een ouder stel, waarvan de man vroeger engels leraar is geweest en ook een paar schattige vogeltjes houd, waaronder zijn kleine 'prinses' Emma

. Wel moeten we de badkamer delen met andere backpackers, wat echt het camping gevoel naar boven haalt...

In Melaka hebben we denk echt wel alles bezichtigt en hebben hier echtde vetste Riksha ritje gehad van onze leven,de fiets was versierd met bloemen en poppenhoofdjes en uit de speakers schaterde Lady GaGa. Vanavond gaan we nog even naar China Town ( hebben ze echt overal ), waar vanavond een markt is en er schijnt ook een man van 80 jaar, genaamd Coconut Kingfu master, een show te gaan geven,hijkan met zijn vinger door een kokosnoot ( en die zijn best hard ) drukken, vuurspuwen, zwaard slikken etc. en dit schijnt erg indrukwekkend te zijn.

Na drie nachten houden we het ook hier voor gezien en vertrekken we morgen dan echt uit dit land en gaan we richting Singapore. Singapore is echter wel wat duurder en schijnt echt TE schoon te zijn voor woorden, je krijgt een geld boete van paar duizend Dollar als je je kauwgom op straat spuugt. Ook zijnde slaapplaatsen voor de backpackers niet goedkoop en zullen we op slaapzalen gaan pitten met nog zo'n 10 andere mensen. Dit is overigens vaak wel de beste gelegenheid om reisverhalen en tips uit te wisselen met mede reizigers, dit vaak onder deskundige begeleiding van een ijskoude, gele rakker...

We zitten trouwens al op 52% van onze reis, dus al over de helft, maar hebben nog hele mooie dingen voor de boeg, dus gaan nog lang niet naar het einde kijken...De hartelijke groeten vanuit een tropisch warm Melaka... S en M

Kota Bharu en de jungle van Taman Negara

Vanaf Koh Chang ( Thailand) de boot en bus gepakt richting Bangkok, om vanuit daar te vertrekken richting Maleisie! In Bangkok op 't randje nog twee bus tickets weten te bemachtigen om tot aan de grens met Maleisie te komen en waar we al vanuit gingen werd werkelijkheid, een lang rit... In totaal duurde de reis van Koh Chang naar de grens met Maleisie maar liefst 34 uur!!!!!!!! We hadden allebei pijn in onze billetjes van het zitten, maar ons humeur des te beter. Bij de grens ging alles soepel en na nog een uurtje met de taxi, kwamen we aan in Kota Bharu en omdat het al laat was wilde we snel een hotelletje vinden om onze spullen te dumpen en om op zoek te gaan naar wat te snaaien! Helaas waren alle slaapplaatsen niet meer dan een vies stink hol dat ook nog stonk

, maar je moet ergens slapen, want op straat werd je onderste boven gelopen door de ratten... Waar we de volgende ochtend achter kwamen was dat het plaatsje streng Islamitisch is en dus ook al van de Ramadan gehoord had en Sjaak en Mariska dus mooi niks konden ontbijten en moesten wachten tot s'avonds 8 uur (sfeer werd al beter). s'Middags op zoek naar een trein die ons richting de jungle Taman Negara kon brengen en zoals de locals zeiden hoelaatdat de trein zou vertrekken, was het niet en moesten we een nacht doorbrengen in een nog strenger gelovig dorpje waar we echt niet gewenst waren en bleven we daarom gewoon onze spaghetti band truitjes dragen. Eindelijk na 2 dagen geen bier, geen ontbijt en niks te doen tehebben gehad vertrokken we met de trein richting de jungle. Deze rit langs en dooralleen maar regenwoud duurde 6,5 uur en was erg mooi, dat dan weer wel! Aangekomen bij de jungle, een chalet gevonden van golfplaat met een toilet die we thuis ook wel willen hebbenen de volgende dag zouden we dan eindelijk de oudste jungle van de wereld gaan bewandelen en beklimmen. De tocht was ZWAAAAAARRRR en zo ongelofelijk schitterend! (Bomen zo groot als flatgebouwen en overal apengeluiden, die we overigens niet gezien hebben, wel mieren zo groot als m'n duim). De tocht die we overigens met z'n 2 hebben afgelegd, duurde 4,5 uur, waarvan 2,5 uur berg op. We vonden het allebei super, maar zijn nog nooit zo kapot geweest!!! s'avonds dus maar lekker een biertje gedaan (o nee, hebben ze niet) dus maar een colaatje gedaan! We vonden 1 dag jungle meer dan zat en besloten de volgende dag de bus te pakken richting de hoofdstad, Kuala Lumpur.

Hier zit ik (Sjaak)nu dit verhaaltje te typen en hebben net een pilsje gedaan in China Town en dat smaakte naar meer, dus straks nog maar 1 of 2 denk. Hier blijven we denk een dag of twee en dan nog een bliksem bezoek aan Melaka ( schijnt een Nederlands getint stadje te zijn met echte grachten pandjes). Daarna verlaten we na een week dit land, want willen niet onnodig tijd en geld verspillen aan dit land! Ik hoop jullie weer even op de hoogte te hebben gebracht en we blijven het leuk vinden om de reacties te lezen... Dikke kussen van ons