Zo duurde paar daagjes, maar hierbij laten we weer even iets van ons horen! Nou zoals eerder aangekondigt zouden we dus de trein pakken van Hoi An naar het kustplaatsje Mui Ne en zoals al eerder meegemaakt is de Vietnamese NS ook niet wat het geweest is of zijn we gewoon weer eens voorgelogen... De trein rit duurde maar liefst 19 uur ipv 13 en we kwamen dus ipv 22.00 om 04.00 uur aan in de middle of nowhere!!! Met de zaklantaarns op zak maar een end heen gaan sjokken op zoek naar een guesthouse die wat later bleek op 45 km afstand te liggen en moesten we dus een taxi nemen. De chauffeur zag dat we ten einde raad waren, dus heeft hij ons maar weer afgezet, maar je moet wat he?!

Eenmaal aangekomen bleek alle hostels nog potdicht en moesten we nog even op straat bivakeren. Eenmaal eenhostel gevonden waren we zo blij als een vogeltje bij het zien van onze kamer die op 10 meter van 't witte zandstrand met blauwe zee gesitueerd lag. Lekker 2 dagen genoten van de zee en van elkaar en de muggen en kwallen van mij

S'avonds kwamen we weer onze vrienden Sanne en Salome tegen die ons lijken te achtervolgen, maar dat zullen ze waarschijnlijk ook over ons zeggen. Met z'n vier lekker gegeten aan 't strand enafgesproken om de volgende dag een paar scooters te huren en lekker te gaan touren. De volgende dag op weg naar de 'rode duinen' en de red canyons, erg mooi. Voor de lunch hebben we op 't strand gezeten met 2 kilo krab en 1 kilo coquiles aan tafel bereid op houtskool, maar het hoogtepunt van de dag was................... SLANG!!!! Na het lieve slangetje om m'n nek gehad te hebben werd het beest voor onze neus geslacht en het bloed werd opgevangen zodat we het daarna konden opdrinken met Vodka, erg lekker. Het hart en nog iets werd apart gehouden voor de mannen, maar ik durfde het niet aan om dat op te eten, aangezien het hartje nog minimaal een uur bleef kloppen. Van de slang maakte ze: springrolls, salade en soep! Leuke ervaring en mooie show ( foto's volgen snel)...

Inmiddels zijn we aangekomen in Ho Chi Minh City ( Saigon) en hebben we een oorlogs museum bezocht wat overigens wel erg van 1 kant belicht werd,

want de Vietnamezen zijn goed en de Amerikanen hebben iedereen afgeslacht en dat lichtte ze toe met foto's van onthoofde kinderen en misvormde mensen die getroffen waren door de Amerikaanse gifbommen, maar was wel interessant. Morgen gaan we de Cu Chi tunnels bezoeken en gaan we hopen dat we geen claustrofische aanval gaan krijgen, want we gaan ook in dit gangenstelsel dat stamt uit de oorlog, kruipen!

Verder vanavond nog even proberen de reis naar Cambodja te regelen en het liefst per boot over de Mekong Delta. Zoals jullie zullen lezen moet ik alles wel heel beknopt opschrijven, maar de indrukken die we opdoen zijn vaak ook niet te omschrijven, je moet het ervaren, maar des al niettemin hoop ik dat het leuk blijft om te lezen...

Chao Maris en Sjaak